

Η χθεσινή εμπειρία στο λιμάνι του Πειραιά, με την καθυστέρηση αναχώρησης πλοίου λόγω καταγγελίας για βόμβα, ανέδειξε με τον πιο έντονο τρόπο δύο θλιβερές όψεις της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας: την ανευθυνότητα κάποιων και την έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού από άλλους.
Η καταγγελία για βόμβα, είτε κακόγουστη φάρσα είτε αποτέλεσμα κακόβουλης πρόθεσης, προκάλεσε την άμεση κινητοποίηση των αρχών: Λιμενικό, Πυροσβεστική, ΕΚΑΒ. Και σωστά — σε τέτοιες περιπτώσεις, κάθε κίνδυνος πρέπει να αντιμετωπίζεται με απόλυτη σοβαρότητα. Όμως, αν αποδειχθεί ότι η καταγγελία έγινε χωρίς πραγματική βάση, τότε πρόκειται για ένα εγκληματικό ψέμα που όχι μόνο ταλαιπώρησε εκατοντάδες ανθρώπους, αλλά δημιούργησε πανικό και σπατάλησε πολύτιμους δημόσιους πόρους.
Όταν, μετά από έλεγχο που διήρκησε σχεδόν 2 ώρες, επιτράπηκε η επιβίβαση, το σκηνικό μετατράπηκε σε χάος: άνθρωποι έσπρωχναν, προσπερνούσαν με αγένεια, αγνοούσαν στοιχειώδεις κανόνες ευγένειας και ασφάλειας. Έφτασαν στο σημείο να κινδυνέψουν επιβάτες, με κάποιον μάλιστα να πέσει παραλίγο από την πόρτα του πλοίου στο λιμάνι. Αυτή η αδιανόητη συμπεριφορά δεν είναι απλώς αγένεια – είναι επικίνδυνη.
Ωστόσο, εκεί που η κατάσταση ξέφυγε πραγματικά από τον έλεγχο, δεν ήταν στο άκουσμα της “βόμβας”, αλλά στη στιγμή της επανεπιβίβασης. Παρά την κάθε δυνατή προσπάθεια από το προσωπικό του πλοίου για οργάνωση, η έλλειψη σεβασμού από ορισμένους επιβάτες δημιούργησε σκηνές ντροπής: άτομα έσπρωχναν, παραβίαζαν τη σειρά, προσπερνούσαν από τα πλάγια με αδιαφορία για όσους βρίσκονταν μπροστά τους. Κάποιος μάλιστα από το σπρώξιμο κινδύνεψε να πέσει στο κενό, ανάμεσα στο πλοίο και τον ντόκο.
Δεν υπήρξε πανικός – αλλά αυτό δε μειώνει τη σοβαρότητα. Η αδιαφορία για την ασφάλεια των άλλων, η επιθετικότητα και η εγωιστική συμπεριφορά που εκδηλώθηκαν σε αυτή τη φάση δείχνουν ότι έχουμε δρόμο ακόμα ως κοινωνία. Όχι για να αντιμετωπίσουμε τον “φόβο”, αλλά για να κατακτήσουμε τη βασική ανθρώπινη ευγένεια.
Δεν μπορεί κάθε κατάσταση πίεσης να μετατρέπει ανθρώπους σε “σπρώχτες” χωρίς λογική. Ούτε είναι αποδεκτό να κινδυνεύουν ζωές απλώς και μόνο γιατί κάποιοι βιάζονται και δεν έχουν μάθει να σέβονται τη σειρά και τον διπλανό τους.
Αυτό το περιστατικό ας γίνει αφορμή για σκέψη και για διεκδίκηση πιο συνειδητής στάσης απέναντι στους άλλους.
Κυριακή Πτήνη

